Po wojnie Janina Cygańska objęła kierownictwo biblioteki dziecięcej RTPD na Żoliborzu, oraz przejęła prowadzenie świetlicy. Zorganizowana przez nią na nowo po wojennych zniszczeniach (wspólnie z Ewą Rawiczową) i prowadzona z oddaniem biblioteka stała się placówką wzorcową i stanowiła warsztat metodyczny dla bibliotekarek pracujących w bibliotekach dziecięcych. Działalność Janiny Cygańskiej w tej placówce opisywał w swoich wspomnieniach Lwy mojego podwórka Jarosław Abramow-Newerly, a ona sama przybliżyła placówkę w „Bibliotekarzu” (Biblioteka Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, 1947, nr 1-2). W 1951 r., po przejęciu biblioteki i świetlicy przez szkołę, Janina Cygańska przeszła do naukowej biblioteki Instytutu Chemii Ogólnej, gdzie pracowała do 1956 r., specjalizując się w gromadzeniu zbiorów.
1 lutego 1956 r. Janina Cygańska objęła stanowisko kierownika Działu Uzupełniania Zbiorów w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy na Koszykowej. Funkcję tę pełniła przez siedemnaście lat, do końca 1972.