W 1869 podobno znowu objął dyrekcję teatru w Czerniowcach, następnie grał z zespołem w Kołomyi. W tym mniej więcej okresie porzucił dotychczas używany pseudonim – Modrzejewski – i zaczął używać swego nazwiska: Sinnmayer (lub w formie spolszczonej – Zimajer). W 1870 występował w teatrze łódzkim, następnie został (do 1874) sekretarzem i administratorem zespołu wędrownego Anastazego Trapszy. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX w. zajmował się głównie sprawami urzędowymi i finansowymi w teatrach na prowincji i impresariatem swojej żony.
Był podobno jednym z najbardziej znanych antreprenerów teatralnych w GalicjiJózef Szczublewski, Żywot Modrzejewskiej, Warszawa 1975. Odkrył i wypromował dwie swoje żony – Helenę Modrzejewską i Adolfinę Zimajer. Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 85-3-1).
Przypisy
Bibliografia Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, (red. Zbigniew Raszewski), PWN, Warszawa 1973. Stanisław Dąbrowski, Adolfina Zimajer, Warszawa 1960. Józef Szczublewski, Helena Modrzejewska, Warszawa 1959. Akt zgonu 755/1901 z