Oprócz macierzystej Irlandii, zakonnice szybko osiedliły się w krajach takich jak Wielka Brytania (Guernsey (1848 r.), w Glasgow (w 1849 r.), USA (Pensylwania w 1843 r.), Australia (w 1846 r.), Meksyk, Belize, Jamajka, Nowa Zelandia, itd. Zakonnice mieszkają w domach autonomicznych, niezależych od centralnego zarządu, co daje im dużą swobodę działania. Ten model funkcjonowania jest szczególnie ceniony w USA i Australii, bo umożliwia w diecezjach szybkie działanie, aby np. otworzyć szkoły, szpitale i inne instytucje charytatywne.
Obecne Zgromadzenie to międzynarodowa katolicka wspólnota kobiet, które składają śluby czystości, posłuszeństwa i ubóstwa, w służbie ludzi cierpiących z powodu ubóstwa, chorób i braku wykształcenia, zwłaszcza kobiet i dzieci. Zgromadzenie wdraża w praktyce zalecenia lub cnoty ewangeliczne i żyje życiem wspólnotowym. Dodatkowo, oprócz służby ubogim i potrzebującym, zakonnice podejmują pracę w placówkach medycznych, społecznych lub edukacyjnych. Nie wahają też angażować się w politykę i w praktyki lobbingu w krajach takich jak USA, gdzie tego rodzaju praktyki są stosowane powszechnie, co spowodowało wrogość pewnych środowisk wobec zakonu.
Przypisy
!