Należeli do niego na ogół dobrzy aktorzy (m.in. w 1896-98 Stanisława Wysocka). Feliński dbał o dobry repertuar, zapraszał na gościnne występy do Lublina i innych miast, które odwiedzał, wybitnych aktorów WTR, m.in. Bolesława Leszczyńskiego, Józefa Kotarbińskiego, Mieczysława Frenkla.
Od jesieni 1898 przeniósł się ze swoim zespołem do Sosnowca, objął dyrekcję teatru miejskiego i prowadził ją do roku 1904, dając również przedstawienia objazdowe w Zagłębiu Dąbrowskim (m.in. w Będzinie i Dąbrowie Górniczej – cyklicznie dwa lub trzy razy w tygodniu), a w miesiącach letnich także w Kielcach, Częstochowie, Warszawie, Piotrkowie Trybunalskim. Był pierwszym dyrektorem teatru i operetki, który prowadził teatr sosnowiecki przez sześć sezonówSłownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765–1965 (red. Zbigniew Raszewski), PWN Warszawa 1973.. Podejmował też liczne próby spopularyzowania teatru polskiego i operetki wśród społeczeństwa śląskiego (wprowadził m.in. abonamentową sprzedaż biletów dla zakładów pracy, tanie bilety na popołudniowe przedstawienia itp.). Z Sosnowca przeniósł się ponownie do Lublina, gdzie w sezonie 1904/05 prowadził teatr miejski, a latem Teatr Letni „Rusałka”. W następnych latach był dyrektorem teatru w Częstochowie (1905), Ciechocinku (w sez.