Zatem mechanizm termicznej pamięci kształtu SMP wynika z termicznych przemian polimerów. Może to być przejście szkliste charakteryzowane temperaturą zeszklenia Tg lub proces topnienia fazy krystalicznej w temperaturze określonej symbolem Tm. W homopolimerach przejścia takie decydują o temperaturowym przedziale stosowalności polimeru: polimery amorficzne powyżej Tg, polimery krystaliczne zaś powyżej Tm, tracą swoje właściwości użytkowe. Ponadto, w polimerach krystalicznych zeszklenie następuje w szerokim zakresie temperatury i zależy od historii termicznej polimeru.
Polimery z pamięcią kształtu w porównaniu do stopów z pamięcią kształtu Obecnie prowadzi się aktywne poszukiwania polimerów z pamięcią kształtu, ponieważ w odróżnieniu od stopów z pamięcią kształtu (SMA, ) są lekkie, tanie, wytrzymują duże odkształcenia, mają dobrą zdolność odzyskiwania kształtu, łatwo je przetwarzać i wielokrotnie programować, pozwalają też na kontrolowanie ich czasu reakcji na bodziec i czasu ich użytkowania (po spełnieniu swojej roli degradują się). Ponadto poddają się barwieniu, a na drodze niewielkich modyfikacji ich składu można wpływać na temperaturę zmiany kształtu.