Bronisław Szmidt właśc. Bazyli (Wasyl) Szmidt, ros. Василий Павлович Шмидт (ur. w maju 1894 w Irkucku, zm. 4 grudnia 1937 w Butowie) – polski działacz komunistyczny, członek SPD, KPP i WKP(b), historyk ruchu robotniczego, wydawca źródeł, pracownik Instytutu Marksa – Engelsa – Lenina (IMEL) w Moskwie. Obok Józefa Krasnego i Henryka Bitnera jeden z czołowych polskich historyków ruchu robotniczego w ZSRR.
Życiorys Urodził się w rodzinie polskich zesłańców na Syberii, syn Pawła. Absolwent historii na Uniwersytecie Lwowskim. Następnie pracował jako nauczyciel w Kielcach i Równem. Członek SPD w latach 1912–1914, KPRP od 1918 do 1919, od 1919 należał do WKP(b). W latach 1921–1922 więziony, następnie na emigracji w Związku Radzieckim. Tam od 1924 wykładał historię w polskich technikach pedagogicznych w Leningradzie i w Kijowie. Od 1924 zastępca dyrektora polskiego technikum w Leningradzie, a od 1930 dyrektor Polskiego Technikum Pedagogicznego w Kijowie. W latach 1932–1936 pracownik IMEL w Moskwie. Był również zastępcą kierownika działu w redakcji Izwiestii.