W Nearktyce reprezentowany jest przez 18 gatunków.
Należące tu gatunki są aktywne nocą i zasiedlają ciemne miejsca. Spotyka się je pod kamieniami, w dziuplach, szczelinach drzew, pod korzeniami i wśród gęstej roślinności. Gatunki synantropijne zamieszkują piwnice, strychy, łazienki i kąty mieszkań. Sieci łowne są płachtowate z lejkiem mieszkalnym, w którym pająk czatuje na ofiarę.
Jad tych pająków nie jest groźny dla człowieka. Usposobienie kątnika większego określane jest jako „potulne”. Istniały doniesienia ze Stanów Zjednoczonych jakoby ukąszenia E. agrestis wywoływały martwicę, jednak badania laboratoryjne wykazały, że jad tego gatunku nie niszczy erytrocytów kręgowców, a sam pająk nie przenosi MRSA przez ukąszenia.
Taksonomia Rodzaj ten został wprowadzony w 2013 roku przez Bolzerna, Burckhardta i Hänggiego, a jego nazwa jest anagramem nazwy rodzajowej Tegenaria. Wyróżnienia dokonano na podstawie analizy morfologiczno-molekularnej europejskich gatunków kompleksu rodzajów Tegenaria-Malthonica. Kolejne, nearktyczne gatunki zaliczono tu w ramach rewizji z 2016 roku.
Według stanu na 2017 do rodzaju Eratigena należy 35 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Lejkowcowate