Na VII Zjeździe PZPR został wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego PZPR od 12 grudnia 1975 do lutego 1980, a w okresie od 15 lutego 1980 do lipca 1981 był jego członkiem.
W okresie od 15 marca 1946 do 31 maja 1946 słuchacz w Wojewódzkiej Szkole Partyjnej PPR w Rzeszowie, w 1946–1947 instruktor w Powiatowym Zarządzie Związku Walki Młodychw Rzeszowie. W okresach 1947–1949 i od 3 października 1949 do 9 lipca 1950 słuchacz w Centralnej Szkole Partyjnej w Łodzi, następnie od 1 września 1954 do 31 stycznia 1957 słuchacz 2-letniej Szkoły Partyjnej przy Komitecie Centralnym PZPR w Warszawie. Z zawodu ekonomista, uzyskał wykształcenie wyższe ekonomiczne na Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1957–1958 był starszym inspektorem Wydziału Spraw Wewnętrznych prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie.
W 1976 i 1980 uzyskiwał mandat posła na Sejm PRL VII i VIII kadencji w okręgu Rzeszów. Zasiadał w Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych i Komisji Pracy i Spraw Socjalnych w trakcie VII kadencji, w trakcie VIII kadencji zasiadał wyłącznie w Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych. W lipcu 1981 zrzekł się mandatu, a w latach 1981–1982 był konsulem PRL w Kijowie.