W latach 1860. dodane zostało kolejne działo 24-funtowe, zwiększając liczbę dział salutowych do jedenastu. W roku 1886 haubice zastąpione zostały przez 64-funtowe działa RML (ang. RML 64 pounder 64 cwt gun, RML – rifled muzzle loading, czyli gwintowane działo odprzodowe), zaś działa 32-funtowe zostały usunięte. W latach 1890. całe uzbrojenie baterii zostało zastąpione przez jedenaście 32-funtowych dział odprzodowych, które służyły jedynie do oddawania salutów. Na początku XX wieku na wyposażenie baterii składało się osiem 32-funtowych gładkolufowych dział ładowanych od tyłu (ang. SBBL 32 pounder). Podczas I wojny światowej nie oddawano strzałów sygnałowych, oszczędzając proch. Wznowiono je w 11 listopada 1918 roku.
W latach 1920. władze cywilne rozpoczęły naciski na rząd, aby scedował na nie Saluting Battery, w celu powiększenia Upper Barrakka. W roku 1924 otwarto drugie wejście do baterii, łączące ją z ogrodem. W tym samym roku uzbrojenie baterii zostało zmniejszone do jednego 32-funtowego działa SBBL oraz czterech 18-funtowych armat. Część baterii została udostępniona dla publiczności, a działa zostały odgrodzone.
thumb|Armata przeciwlotnicza Bofors 40 mm na Saluting Battery w 1942 roku