W proteście przeciwko postulatom Frontu w sferze językowej i atakom na Rosjan (i osoby rosyjskojęzyczne) w Tyraspolu ukonstytuowała się Połączona Rada Kolektywów Pracowniczych, w sierpniu 1989 wybuchły protesty i strajki w Tyraspolu, Benderach i RybnicyJ. Solak, Mołdawia..., s. 252-253. inicjowane m.in. przez miejscowych działaczy partyjnych i kadry zarządzające zakładami, których pozycja była bezpośrednio zagrożona przez działalność Frontu i głoszony przez niego prorumuński programCh. King, The Moldovans..., s. 140..
11 lutego 1990 Front opracował platformę wyborczą, z którą wystartował w wyborach parlamentarnych dwa tygodnie później. Rywalizując z Komunistyczną Partią Mołdawii, zdobył jedną trzecią mandatów w KiszyniowieJ. Solak, Mołdawia..., s. 255., a w skali całego kraju 27% głosów (120 z 380 mandatówP. Oleksy, Mołdawski..., s. 167.), po czym objął władzę w republice razem z reformatorsko nastawionymi komunistamiCh. King, The Moldovans..., s. 146.. Działacze Frontu i ich sojusznicy uzyskali absolutną większość w parlamencie, gdy w proteście przeciwko kolejnym prorumuńskim i antyrosyjskim ustawom z jego prac wycofali się reprezentanci Naddniestrza (22 maja 1990J. Solak, Mołdawia..., s. 257.) i Gagauzji. 26 maja szefem nowego rządu został Mircea Druc. Nowe władze otwarcie głosiły ideę zjednoczenia Mołdawii z Rumunią.