Alphonse Dain (ur. 3 kwietnia 1896 w Chavignon, zm. 10 lipca 1964 w Paryżu) – francuski bizantynolog, specjalista od kodykologii.

Był wykładowcą w École pratique des hautes études, Institut Catholique w Paryżu. W latach 1949–1962 był sekretarzem generalnym Association Internationale des Études Byzantines. Zajmował się paleografią i kodykologią grecką doby bizantyńskiej.

Wybrane publikacje Les manuscrits d’Onésandros (1930); Inscriptions grecques du Musée du Louvre. Les textes inédits (1933); La tradition du texte d’Héron de Byzance (1933); Leonis VI Sapientis Problemata (1935); Inscriptions grecques du Musée du Bardo (1936); La „Tactique” de Nicéphore Ouranos (1937); Sylloge Tacticorum quæ olim „inedita Leonis tactica” dicebatur (1938); Anthologie grecque, vol. 4 et 7 (1938, 1957) (en collaboration avec P. Waltz, A.-M. Desrousseaux et G. Soury); Le „Corpus perditum” (1939); La collection florentine des tacticiens grecs (1940); Leçon sur la stylistique grecque (1941); „Extrait Tactique” tiré de Léon VI le Sage (1942); Naumachica, partim adhuc inedita (1943); Les „Novelles” de Léon VI le Sage (1944) (en collaboration avec P.