Gdy do władzy w Związku Fokijskim powrócił Falajkos, cofnął on dane Ateńczykom obietnice. Obywatele ateńscy mając na uwagę również los jeńców wziętych w Olincie zdecydowali się rozpocząć negocjacje pokojowe. Zakończeniem konfliktu zainteresowany był również Filip II.
Negocjacje pokojowe Ateńska eklezja na wniosek Filokratesa uchwaliła wysłanie poselstwa do Filipa II. Jego przebieg jest niepewny, gdyż dotarły do nas dwie sprzeczne mowy uczestników – O poselstwie Ajschinesa i O przeniewierczym poselstwie Demostenesa. Warunki stawiane przez Filipa w Pelli sprowadzały się do żądania natychmiastowego zawarcia pokoju, po którym miało nastąpić wydanie jeńców. Sprzymierzeni z Atenami Fokijczycy mieli uniknąć surowych kar za świętokradztwo, zaś Ateńczycy mogli liczyć na poparcie Filipa przeciw Tebanom oraz prawa żeglugi w Chalkidyce. Demostenes zażądał wydania jeńców przed zawarciem pokoju, na co Filip II wznowił operacje wojenne. Za armią macedońską wyruszyło kolejne poselstwo, które w Feraj zawarło z macedońskim królem pokój wymieniając przysięgi. Układ między Atenami a Macedonią znany jest jako pokój Filokratesa