Marian Antoni Jerzy Łowiński, ps. Maryśka (ur. 20 grudnia 1901 w Warszawie, zm. w wiosną 1940 w Charkowie) – polski harcerz, harcmistrz, komendant Śląskiej Chorągwi Harcerzy, kapitan dyplomowany Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Marian Antoni Jerzy Łowiński był synem Karola i Wincentyny Józefy z Krajewiczów (1875–1940). Od 1912 roku mieszkał w Warszawie, gdzie uczył się w Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego. Wstąpił tam do 2 Warszawskiej Drużyny Harcerzy (2 WDH) im. Tadeusza Reytana.
W 1915 roku z rodziną został ewakuowany do Moskwy. Uczył się tam w gimnazjum Kazimierza Kulwiecia i po powrocie do Polski w 1918 roku kontynuował naukę w warszawskim gimnazjum Kulwiecia. W tymże roku został drużynowym działającej tam 26 WDH im. Dionizego Czachowskiego (był nim do roku 1920). W 1919 roku podjął pracę w Komendzie Warszawskiej Chorągwi Męskiej.
14 lipca 1920 roku zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Walczył w szeregach Grudziądzkiej Kompanii Szturmowej. Został zwolniony z wojska 25 października 1920 roku i kontynuował naukę w gimnazjum i działalność harcerską. W roku 1922 zdał maturę.