Kościół świętego Franciszka – rzymskokatolicki kościół należący do prowincji św. Antoniego z Padwy i bł. Jakuba Strzemię Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych.
Historia i wnętrze lewo|mały|Wnętrze świątyni lewo|mały|220x220px|Organy Budowa świątyni jest związana ze sprowadzeniem w 1264 roku przez księcia opolskiego Władysława Opolczyka franciszkanów do miasta. W tym okresie został wzniesiony pierwszy kościół oraz wybudowany został klasztor. W wyniku kolejnych wojen oraz pożarów i spowodowanych przez nie zniszczeń, świątynia była konsekwentnie odbudowywana i rozbudowywana (Domek Loretański, kaplica św. Antoniego oraz ramiona transeptu). W drugiej połowie XVIII wieku wnętrze wzbogaciło się o barokowe dekoracje wykonane przez Franciszka Sebastiniego (polichromie i część obrazów) oraz Jana Schuberta (wystrój rzeźbiarski). W czasie sekularyzacji franciszkanie zostali zmuszeni do opuszczenia miasta, a świątynia pełniła funkcję kościoła filialnego. Na początku lat 50 na ścianach i sklepieniach kościoła zostały wykonane nowe freski. Autorami ich byli artyści z Krakowa: Tadeusz Brzozowski, Jarosław Sowiński oraz Barbara Gawdzik. Freski w stylu były nowoczesne, nawiązywali też stylistycznie do charakterystycznej kreski baroka i rokoka.