Arthur Kaufmann (ur. 10 maja 1923 w Singen, zm. 11 kwietnia 2001 w Monachium) – niemiecki filozof, czołowy przedstawiciel nurtu hermeneutycznego w filozofii prawa.
Życiorys Studiował zarówno prawo, jak i filozofię. Był uczniem Gustava Radbrucha u którego w 1960 r. obronił habilitację w zakresie prawa karnego, prawa procesowego i filozofii prawa (Das Unrechtsbewusstsein in der Schuldlehre des Strafrechts). Wykładał te przedmioty na Uniwersytecie Kraju Saary w Saarbrucken, a od 1969 aż do przejścia na emeryturę, to znaczy do 1988, wykładał na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, kierując Instytutem Filozofii Prawa i Informatyki Prawniczej. W latach 1952–1956 był sędzią Sądu Krajowego w Karlsruhe.
Arthur Kaufmann jest przedstawicielem nurtu hermenutycznego. Odszedł jednak od koncepcji Gadamera i sięgnął do filozofii Charlesa Sandersa Peirce’a. Zakładał, że niemożliwe jest sformalizowanie i zautomatyzowanie procesu dochodzenia do rozstrzygnięcia. Dążył do tego, aby zachowując trafne, transcendentne jego zdaniem, intuicje hermeneutyki dotyczące procesów rozumienia możliwie ściśle i precyzyjnie ujmować strukturę procesu dochodzenia do rozstrzygnięcia – czemu ma pomóc logika relacji.