W tym samym roku wstąpił do Hagany Bet. Na początku powstania arabskiego w Palestynie, w 1936 roku, brał udział w obronie Kefar Azar. Następnie przeszedł kursy dowodzenia w Irgunie i został zaangażowany w działania odwetowe na ludności arabskiej w okolicach Petach Tikwy. W 1939 roku wysłany do Polski na kurs oficerski członków Irgunu organizowany przez Wojsko Polskie na Kocierzu. Po powrocie został mianowany dowódcą Irgunu w Petach Tikwie.
Operacja w Iraku i śmierć Razi’ela W 1941 roku w Iraku wybuchła rebelia Raszida Alego al-Kilaniego, który wygłaszał proniemieckie poglądy. W świetle niemiecko-włoskich postępów w Afryce Północnej Brytyjczycy musieli podjąć kroki zaradcze, aby pola roponośne i składy ropy nie zostały przejęte przez powstańców. Zwrócili się z prośbą do Irgunu, aby ten wystawił oddział sabotujący instalacje naftowe. Operacja została zaakceptowana przez Razi’ela, który powierzył Meridorowi przygotowanie zespołu. 18 maja wraz z Dawidem Razi’elem, Ja’akowem Siką Aharonim i Ja’akowem Tarzim wyleciał z bazy RAF Aqir do Al-Habbanijji. Tam dowiedzieli się, że operacja wysadzenia składów paliwa została odwołana i przydzielono im działania wywiadowcze w przygotowaniach do zdobycia Faludży. 20 maja, podczas wykonywania powierzonych im zadań, w wyniku niemieckiego nalotu, zginął Razi’el.