W kwietniu 1988 doszła do półfinału w Tokio, eliminując wcześniej m.in. Łarysę Sawczenko 6:3, 2:6, 6:3. Tydzień później awansowała do pierwszego w karierze finału turnieju WTA. W meczu mistrzowskim w Singapurze uległa brytyjskiej tenisistce Monique Javer 6:7(3), 3:6. We wrześniu wystąpiła podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Seulu. W pierwszej rundzie pokonała Reginę Rajchrtovą 7:5, 7:5, jednak w drugiej nie sprostała liderce rankingu WTA Steffi Graf 5:7, 1:6.
W 1989 roku awansowała do drugiego w karierze finału WTA. W Oklahomie w ćwierćfinale pokonała Amy Frazier 6:2, 7:6(5), w półfinale Etsuko Inoue 6:0, 6:2, ale w meczu o tytuł uległa Manon Bollegraf 4:6, 4:6. Później zaliczyła jeszcze ćwierćfinał turnieju pierwszej kategorii w Hilton Head, eliminując m.in. Lori McNeil 6:1, 6:2, oraz trzecią rundę US Open. W listopadzie wygrała pierwszy turniej w głównym cyklu. W drodze po triumf pokonała dwie zawodniczki z TOP 20 rankingu WTA – w ćwierćfinale Katerinę Maleewą (14. w rankingu WTA) 2:6, 6:3, 7:5, a w meczu mistrzowskim Helen Kelesi (17. WTA) 6:2, 6:3. W lutym 1990 roku wygrała w Auckland, pokonując w finale Sabine Appelmans 6:1, 6:0. Tydzień później przegrała w meczu mistrzowskim w Wellington z Wiltrud Probst 6:1, 4:6, 0:6.