Położenie wzniesienia, kształt oraz wysokość mniejsza od otaczających wzniesień, czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie.
Budowa Wzniesienie w całości zbudowane ze skał metamorficznych łupków łyszczykowych i gnejsów gierałtowskich. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.
Roślinność Wzniesienie w całości porośnięte naturalnym lasem regla dolnego, w partii szczytowej występuje dwie niewielka polany porośnięta rzadkim młodnikiem świerkowym. Drzewostan w górnej partii wzniesienie pod koniec XX wieku został częściowo zniszczony katastrofą ekologiczną w Sudetach. Obecnie w miejscach częściowo zniszczonego drzewostanu porasta świerkowy młodnik.
Zagospodarowanie Północno-zachodnim zboczem na poz. 700–850 m n.p.m.trawersuje Droga Marianny, południowym podnóżem wzdłuż doliny Gołogórskiego Potoku przebiega droga leśna.
Turystyka Przez szczyt nie prowadzi szlak turystyczny.