Aleksander Kocwa (ur. 26 sierpnia 1901 we Lwowie, zm. 11 stycznia 1959 w Krakowie) – polski chemik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau w 1939, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych, po uwolnieniu aż do końca okupacji organizator tajnego nauczania dla studentów farmacji i chemii. Dziekan Wydziału Farmaceutycznego UJ w latach 1948–1951 i Akademii Medycznej w Krakowie w latach 1958–1959.
Życiorys Urodził się jako syn Juliusza Kocwy (1884–1953), doktora medycyny, lekarza pułkowego; i Zofii Dąbrowieckiej; wnuk Anieli Vetulani od strony ojca.
W 1919 roku ukończył Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie, a następnie w 1922 roku studia na Wydziale Chemiczno-Technicznym Państwowej Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie. W latach 1922–1924 był w tej szkole asystentem pod kierunkiem profesora J. Buraczewskiego. W 1924 ukończył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.