Obraz pierwotnie spoczywał bezpośrednio na ołtarzu, wsparty o ścianę apsydy, a przynajmniej bardzo blisko niej, podniesiony o kilka stopni. Później został umieszczony wyżej i zawieszony około półtora metra ponad stołem ołtarzowym, tak aby nie przesłaniało go obszerne tabernakulum. Obraz oprawiono też w ozdobną ramę, zwieńczoną od góry tympanonem, otoczonym złamanym półkolem. Dzieło zostało częściowo uszkodzone przez nieudane, XVIII-wieczne restauracje. W 1989 i 1999 roku obraz poddano zabiegom konserwatorskim, dzięki którym został w znacznej mierze przywrócony do stanu swojej dawnej świetności.
Opis Cima da Conegliano użył jako tła jednego z najpiękniejszych pejzaży malarstwa weneckiego, w którym wzrok widza kieruje się w głąb sceny, wzdłuż wijącej się rzeki Jordan. Na wzgórzu z lewej strony stoi na skalistym urwisku malownicza fortyfikacja. Górska ścieżka, która stopniowo wspina się w kierunku horyzontu, wydaje się być inspirowana pogórzem z okolic Treviso, skąd pochodził artysta. Krystaliczne i czyste powietrze nadaje scenerii poczucie idyllicznego spokoju. Na pierwszym planie widoczna jest harmonijna sylwetka Chrystusa, skąpana w świetle padającym z prawej strony. Jan Chrzciciel, pełen szacunku, jakby wahający się, pozostaje w cieniu, ale jego twarz i dłoń z naczyniem odcinają się na tle jasnego świtu.