Artykulacja ( = rozczłonkowanie) – jeden z elementów dzieła muzycznego, określający sposób wzbudzania, kształtowania i łączenia dźwięków i współbrzmień. Artykulacja kształtuje także frazowanie, nadaje utworowi muzycznemu odpowiedni wyraz i dopełnia go pod względem technicznym. W zapisie nutowym, do poszczególnych sposobów wydobywania dźwięków przyporządkowane są znaki artykulacyjne.
Istnieje szereg określeń artykulacyjnych, niektóre z nich mają charakter uniwersalny, inne są właściwe dla danego instrumentu. Najczęściej spotykanymi rodzajami artykulacji są: staccato, legato, spiccato, portato, portamento, glissando, tremolo (tremolando) oraz arpeggio.
Znaki artykulacyjne Uniwersalne Plik:Staccato (muzyka).pngstaccato – skracanie dźwięków, mniej więcej o połowę ich wartości, poprzez ostre ich wydobywanie i oddzielanie od siebie. Wiąże się to z inną techniką gry. Na przykład na fortepianie klawisz jest uderzany palcem przy jednoczesnym, raptownym podniesieniu nadgarstka.Plik:Spiccato (muzyka).pngspiccato – podobne do staccato, lecz jeszcze krótsze i ostrzejsze.Plik:Portato (muzyka).pngportato – z oderwaniem ręki od instrumentu i jej bezwładnym opuszczeniem.