Na dzień 1 czerwca 1921 roku służył, nadal w randze porucznika, w dowództwie 1 dywizjonu żandarmerii Wojskowej, pozostając w tym czasie oficerem 26 pułku piechoty. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego (marszałka Józefa Piłsudskiego) z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany (jako oficer 26 pp) w stopniu porucznika, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1149. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W roku 1923 zajmował 1027. lokatę wśród poruczników piechoty. Pozostając nadal na ewidencji 26 pułku piechoty26 pułk piechoty stacjonował wówczas we Lwowie, a jego II batalion w Kamionce Strumiłowej., w 1924 roku zajmował 237. lokatę pośród poruczników piechoty. Przebywał wówczas w Oficerskiej Szkole Topografów, do której został odkomenderowany na dwuletni kurs. Jako absolwent kursu normalnego 1923/25 Oficerskiej Szkoły Topografów przy Wojskowym Instytucie Geograficznym, został z dniem 1 listopada 1925 r. przydzielony (w korpusie oficerów piechoty, jako etatowy oficer 26 pp) do Wojskowego Instytutu Geograficznego.