Stoki północne, również słabo rozczłonkowane, są znacznie łagodniejsze.
Geomorfologia i geologia masywu Mnícha Masyw Mnícha pod względem geomorfologicznym wyraźnie odcina się od okolicznego terenu. Buduje go gruba kra skał węglanowych wybiegająca na północny wschód z Wielkiej Fatry, która wychyla się z zaliczanych do Karpat Centralnych warstw paleogenu Kotliny Liptowskiej. Tworzą ją w większości monoklinalnie ułożone dolomity środkowego triasu. Od strony północnej nakrywają ją eoceńskie wapienie numulitowe z licznymi skamieniałościami i zlepieńce. Na zachodnim zboczu nad Rużomberkiem doszło w przeszłości do osunięcia skał, którego ślady są do dziś widoczne. Wśród południowych, miejscami skalistych stoków wyższego (wschodniego) wierzchołka wyróżnia się specyficznie wypreparowana skałka zwana Skalną Pięścią (słow. Skalná päsť).
W najbardziej na wschód wysuniętym, niższym fragmencie masywu Mnicha, który budują siwe wapienie triasowe, tzw. gutensteinskie, podatne na krasowienie, znajduje się szereg jaskiń. Stąd obszar ten jest znany jako Liskovský kras (też: Krasový ostrov Mnícha). Wśród jaskiń najbardziej znana jest Jaskinia Liskovska o długości korytarzy przekraczającej 4 km.