Roślinność Stoki południowe masywu są praktycznie całkowicie porośnięte lasem ze znacznym udziałem sosny pospolitej. Stoki północne pokryte są głównie łąkami i pastwiskami z porozrzucanymi wśród nich zagajnikami i kępami roślinności krzewiastej. W całym masywie występują licznie zbiorowiska roślinności ciepłolubnej z wieloma gatunkami roślin ciepłolubnych i kserofilnych. Wymienić tu należy takie gatunki, jak aster gawędka, ostnica powabna, pięciornik piaskowy, pajęcznica gałęzista, cieciorka pochewkowata, konikleca czubata, pszonak Wittmanna (endemit karpacki), krzyżownica większa, szałwia okręgowa, rumian żółty, marzanka barwierska, rozchodnik ostry i biały, rezeda żółta, jastrzębiec Bauhina, len złocisty, żebrzyca Seseli osseum i in.
Znaczenie historyczne Masyw Mnícha był zamieszkany przez człowieka już w czasach prehistorycznych. Świadczy o tym m.in. znalezisko mieczy z młodszej epoki brązu. Na jego grzbiecie i stokach zachowały się wyraźne ślady systemu wałów ziemnych, reprezentujących najrozleglejsze wyżynne osiedle obronne kultury łużyckiej. Nazwa masywu ma pochodzić od mnichów – benedyktynów, którzy przybyli tu jakoby jeszcze w czasach państwa wielkomorawskiego i przez dłuższy czas działali w zachodniej części Kotliny Liptowskiej.