Diamant (z fr. diament) – opracowywana w latach 1962–1965 francuska rakieta nośna niskiego udźwigu, pierwsza rakieta nośna zdolna wynieść satelitę nie będąca konstrukcją amerykańską bądź sowiecką. Konstrukcyjnie wywodzi się z rakiet sondażowych powstałych w ramach francuskiego programu wojskowego Pierres précieuses (z fr. kamienie szlachetne).
Budowa Powstały trzy warianty rakiety:
Diamant A Rakieta ta składała się z trzech członów. Pierwszy, wzorowany na rakietach Émeraude, o średnicy 1,34 m, długości 9,76 m i masie całkowitej 14 685 kg napędzany był czterema silnikami Vexin B, zasilanymi niesymetryczną dimetylohydrazyną i tetratlenkiem diazotu i zapewniającymi siłę ciągu 301,6 kN. Czas pracy silników pierwszego członu wynosił 93 sekundy. Drugi człon, konstrukcyjnie wywodzący się z rakiet Topaze, o średnicy 0,8 m i długości 4,7 m, i masie całkowitej 2815 kg, napędzany był silnikiem na paliwo stałe o sile ciągu 120 kN i pracował przez 39 sekund. Ostatni człon, P-6, o wymiarach 0,66x1,98 m był zasilany silnikiem na paliwo stałe o sile ciągu 29,4 kN. Czas pracy ostatniego członu wynosił 39 sekund.