1 czerwca 1921 pełnił służbę w Punkcie Koncentracyjnym Jeńców 6 Armii w Kowlu, a jego oddziałem macierzystym był 17 pułk piechoty. W tym samym roku awansowany do stopnia kapitana. Odbył w Krakowie 3-miesięczny kurs przeszkolenia oficerów (1921) oraz 5-miesięczny kurs w toruńskiej Centralnej Szkole Strzelniczej (1922). Pozostając oficerem 17 pp został, dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 (dekret L. 19400/O.V.), zweryfikowany w stopniu kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1461. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pełniąc przez kolejne lata służbę na stanowisku dowódcy kompanii, dowódcy Szkoły Podoficerskiej oraz (w zastępstwie) dowódcy batalionu w 17 pułku piechoty z Rzeszowa, zajmował w 1923 – 1337. lokatę wśród kapitanów piechoty, a w 1924 – 873. lokatę pośród kapitanów korpusu piechoty. Po ukończeniu kursu dla dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, został w dniu 18 lutego 1928Zarządzenie Prezydenta RP, znak: B.P.L. 5261/III. 28., z dnia 18 lutego 1928. awansowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego na stopień majora, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 126.