W licznych dziełach Goi można zauważyć inspirację angielskim portretem, znanym artyście głównie ze sztychów. Świadczy o tym zwłaszcza przedstawienie postaci na świeżym powietrzu. Podobne kapelusze o szerokim rondzie pojawiają się na portretach Thomasa Gainsborough i innych angielskich malarzy. Możliwe, że portret powstał w takim stylu na życzenie samej markizy.
Goya zwraca szczególną uwagę na elementy stroju, precyzyjnie oddając załamania i plisy sukni. Subtelne detale stroju współgrają z delikatnymi rysami i chłodnym wyrazem twarzy markizy, jednocześnie kontrastując z witalnym pieskiem z dzwoneczkami u szyi.
Technika Typowe dla Goi energiczne pociągnięcia pędzlem stały się bardziej zaokrąglone i dopracowane, nadając portretom elegancki styl. Paleta barw stała się jaśniejsza, dominują perłowe szarości i blade róże, nakładane na podkreślający je beżowy podkład. Podobne zmiany w kolorystyce można zaobserwować w kartonach do tapiserii, takich jak Jesień z tego samego roku co portret markizy. Subtelna karnacja modelki powstała poprzez zmieszanie jasnej czerwieni i terre verte stłumionych bielą. Policzki i usta zostały podkreślone karmazynem.