W okresie romantyzmu strofa ta wróciła do łask i była używana przez wielu poetów, między innymi przez George’a Gordona Byrona, Johna Keatsa i Johna Clare’a.
Strofą spenserowską Shelley napisał również elegię na cześć młodo zmarłego na gruźlicę Johna Keatsa, Adonais.
Treść Epos opowiada o wznieconemu przez Laona i Cythnę ludowemu powstaniu przeciwko tyranicznemu władcy fikcyjnego państwa Argolis, ukształtowanego na wzór Imperium Tureckiego. Fabuła utworu jest pretekstem do wyrażenia poglądów autora na temat religii. Shelley był zdeklarowanym ateistą, co dla konserwatywnego społeczeństwa angielskiego było szokujące. Ateizm był zresztą tradycyjnie rozumiany szerzej jako niemoralność a nawet działalność antypaństwowa. Zarzut ateizmu był formułowany na przykład wobec elżbietańskich dramaturgów Thomasa Kyda i Christophera Marlowe’a, co dla obu skończyło się tragicznie. Za rozpowszechnianie pamfletu zatytułowanego The Necessity of Atheism Shelley został relegowany z Uniwersytetu w Oksfordzie. Tekst omawianego poematu został okrojony, przypuszczalnie przez Thomasa Love’a Peacocka, co i tak nie uchroniło autora od druzgocącej krytyki. Poemat jest opatrzony dedykacją dla żony poety, Mary Shelley.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Utwory poetyckie Percy’ego Bysshe Shelleya Kategoria:Angielskie eposy Kategoria:Utwory literackie z 1818 Kategoria:Utwory literackie napisane strofą spenserowską