odłowiony został 25 lipca 1920 roku przez G.K. Cherrie’ego.
Tworzy nadgatunek z koronówką szarogrzbietą (B. culicivorus), z którą uważany był za gatunek konspecyficzny. Wyróżniono dwa podgatunki.
Etymologia Nazwa rodzajowa: basileuteros – „bardziej królewski”, stopień wyższy od βασιλευς basileus – „król”. Epitet gatunkowy: nowołac. trifasciatus – „trzypasmowy”, od łac. tri- – „trzy-”, od tres – „trzy”; nowołac. fasciatus – „pasmowy”, od łac. fascia – „pasmo”. Epitet nitidior: łac. nitidior, nitidioris – „błyszczący, piękny”, stopień wyższy od nitidus – „świecący”, od nitere – „świecić”.
Morfologia Długość ciała około 12,5 cm; masa ciała 8,5–11 g. Inne wymiary dla obydwu podgatunków podane przez Waltera Todda w 1929 roku przedstawia tabelka (wymiary w mm):
Skrzydło Ogon Dziób Skok B. t. trifasciatus ♂ (n = 6) ♂ 56–60 ♂ 50–53 ♂ 10–11 ♂ 20–21B. t. nitidior ♂ 53–60; ♀ 52–54 ♂ 48–52; ♀ 46–50 ♂ 9,5–10,5; ♀ 9–10 ♂ 18,5–20; ♀ 18–19,5