Kolejny raz dostał się do Knesetu w wyborach w 1965, jednak już 11 stycznia 1966 po raz drugi zrezygnował z mandatu poselskiego, który objął po nim Jicchak Golan. Następnego dnia objął dwie teki ministerialne w nowo utworzonym trzecim rządzie Lewiego Eszkola – został ministrem turystyki oraz rozwoju. Jego poprzednikami w tych resortach byli odpowiednio Akiwa Gowrin oraz Chajjim Josef Cadok. Oba stanowiska utrzymał również w tworzonym w marcu 1969 pierwszym rządzie Goldy Meir. W wyborach w październiku 1969 ponownie dostał się do Knesetu, by już 15 grudnia złożyć mandat poselski – jego następcą został Nissim Eliad. W tym samym dniu wszedł w skład drugiego rządu Goldy Meir, już tylko jako minister turystyki, Ministerstwo Rozwoju objął Chajjim Landau. Kol dostał się także do Knesetu ósmej kadencji, po wyborach w grudniu 1973, by 10 marca 1974 zrezygnować, ponownie na korzyść Eliada, a samemu pozostać na stanowisku ministra w trzecim rządzie Meir, a po jej rezygnacji – w pierwszym rządzie Rabina. W wyborach w 1977 nie uzyskał reelekcji. Jego następcą na stanowisku ministra turystyki został Gidon Patt.
W latach 1961–1984 wydał kilka publikacji książkowych na tematy związane z liberalizmem, kwestiami izraelsko-arabskimi i sprawami międzynarodowymi, a także autobiografię.
Zmarł 7 lipca 1989.