Wyróżnia się trzy jednostki taksonomiczne stosowane do klasyfikacji próchnic leśnych: Typ próchnicyPodstawowa jednostka klasyfikacyjna próchnicy, określa warunki troficzne, wyróżniana na podstawie sekwencji poziomów organicznych i organiczno-mineralnychPodtyp próchnicyJednostka klasyfikacji w obrębie typu, określa warunki wilgotnościowe, wydziela się poprzez dodanie określeń: suchy, świeży, wilgotny i mokryOdmiana próchnicyNajniższa jednostka klasyfikacji, określa stan rozkładu substancji organicznej, wydziela się poprzez dodanie określeń: rozdrobniony, włóknisty, właściwy, mazisty, murszowaty, torfiasty itp. Wydzielono cztery rodzaje podpoziomów organicznych: poziom surowinowy - Ol - kilkucentymetrowa warstwa słabo zmienionego opadu roślinnego poziom detrytusowy - Ofh - kilkucentymetrowa warstwa rozdrobnionych, ciemnobrunatnych szczątków roślinnych o rozpoznawalnych jeszcze strukturach tkankowych. Przypomina nieco luźno złożony tytoń fajkowy. poziom butwinowy - Of - kilku- kilkunastocentymetrowa warstwa dobrze rozdrobnionych, częściowo zhumifikowanych szczątków głównie roślinnych o strukturze tkankowej rozpoznawalnej pod mikroskopem. Występują ekskrementy fauny glebowej, drobne korzenie i widoczne strzępki grzybni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Klasyfikacja gleb leśnych Polski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.