wydaniu systematyki gleb Polski z 1989 r.: O - poziom organiczny A - poziom próchniczny mineralny E - poziom wymywania (eluwialny) B - poziom wzbogacenia, wietrzeniowy lub wmywania (iluwialny) C - skała macierzysta (substrat, materiał macierzysty) G - poziom glejowy P - poziom bagienny M - poziom murszowy, organiczny D - podłoże mineralne nieskonsolidowane R - podłoże skalne (lita skała) Przyrostki do oznaczania cech i właściwości warstw i poziomów oznaczane małymi literami alfabetu łacińskiego w znacznej części pokrywają się z przyrostkami z 4. wydania systematyki gleb Polski z 1989 r., lecz występują również różnice.

W celu obiektywizacji klasyfikacji gleb określono poziomy diagnostyczne gleb, tzn. wydzielane na podstawie mierzalnych, ilościowych cech. Opracowano je częściowo na podstawie klasyfikacji gleb WRB (1998), a częściowo na podstawie systematyki gleb Polski (1989). Wydzielono poziomy: albic, anthropedogenic (anthraquic, anthrosalic, hortic, hydragric, irragric, plaggic, terric), argic, calcic, cambic, chernic, fradic, glejospodic, gleyic, histic, luvic, melanic, mollic, ochric, sideric, spodic, stagnic, umbric.

Klasyfikacja gleb leśnych