2. Normy wstępne (ang. preliminary norms) – dotyczą istnienia i natury zasad przekładowych (jeżeli chodzi o wybór danych typów tekstu do przekładu, konkretnych autorów czy języków, z których chcemy tłumaczyć), a także bezpośredniości przekładu, to jest tolerancji lub nietolerancji konkretnego społeczeństwa w stosunku do przekładu niebezpośredniego (nie z języka oryginału).
3. Normy operacyjne (ang. operational norms) – dotyczą decyzji podejmowanych przez tłumacza w trakcie powstawania przekładu. Dzielą się na:
Normy matrycowe (ang. matrical norms) – związane z konstrukcją tekstu jako całości; Normy tekstowo-językowe (ang. textual-linguistic norms) – wybór rozwiązań językowych w tekście docelowym.
Recepcja Koncept norm tłumaczeniowych był szczególnie popularny w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wiekuBaker, Mona. op. cit., p. 163.. Zgodnie z dotychczasowym tradycyjnym podejściem porównywano tekst źródłowy z tłumaczeniem w oderwaniu od kontekstów, w których powstał zarówno oryginał, jak i przekład. Teoria polisystemu i zainspirowane nią normy Toury’ego wyznaczyły nowe kierunki badawcze i wywarły wpływ na dalsze badania przekładoznawcze.