W centralnej części cmentarza znajdowała się neobizantyjska kaplica, w której podziemiach pochowano część żołnierzy. Pozostałe nagrobki znajdowały się w sześciu kwaterach, w których rozmieszczono zarówno groby indywidualne, jak i mogiły zbiorowe. Nie wszyscy żołnierze zostali zidentyfikowani.
W 1941 na nekropolii pochowano 96 poległych w trwającej II wojnie światowej żołnierzy rumuńskich. W 1942 ukończono na niej kolejne prace porządkowe. Według niektórych świadectw na cmentarzu już po II wojnie światowej chowano także niemieckich i węgierskich jeńców wojennych, którzy pod nadzorem NKWD pracowali przy odbudowie Kiszyniowa ze zniszczeń. mały|Cmentarz w 1942 W 1944 kaplica cmentarna została zniszczona, kwatery zrównane z ziemią, miejsca pochówku zniszczone. Przetrwało jedynie 89 nagrobków żołnierzy rumuńskich, nagrobek zmarłego w 1941 Włocha Alciro Devianiego, 36 nagrobków żołnierzy radzieckich zmarłych w szpitalu w Kiszyniowie, dwóch rosyjskich sióstr miłosierdzia, pięć nagrobków żołnierzy czechosłowackich i 30 nagrobków oficerów francuskich z okresu II wojny światowej. W 1961 na miejscu pierwotnie zajmowanym przez nekropolię wzniesiono klinikę pulmonologiczną. Zachowano jedynie bramę cmentarną. Budynek kliniki rozebrano w 2007.