Bonawentura Andrzejewski (ur. 1833, zm. w czerwcu 1874) – polski lekarz praktykujący w powiecie szawelskim guberni kowieńskiej (później w ujezdu słobodskiego guberni wiackiej), uczestnik powstania styczniowego, zesłaniec.
Życiorys Dyplom lekarza otrzymał w 1861 w Uniwersytecie Moskiewskim. W roku 1863 agitował wśród chłopów powiatu szawelskiego, w maju tego roku kontaktował się kilkakrotnie z oddziałem Jana Staniewicza (pseud. Pisarski), który obóz swój miał w lasach nieopodal miejscowości Popielany w powiecie szawelskim; udzielał tam też pomocy medycznej rannym powstańcom.
Został schwytany przez rosyjski oddział zwiadowczy, osadzony w więzieniu w Szawlach i oskarżony o udział z bronią w ręku w potyczce nieopodal miejscowości Tyszki, a także o niepowiadomienie władz rosyjskich o miejscu pobytu poszukiwanego przez nie J. Staniewicza. Sąd wojenny w listopadzie 1863 pozbawił Andrzejewskiego praw i zesłał na Sybir – do Tobolska.
Osiem lat później udzielono mu zgody na swobodne – oprócz stolic oraz zachodnich guberni – przebywanie w granicach Imperium Rosyjskiego, ale bez prawa wstępowania w służbę państwową.