Poprawka Bonferroniego (spotyka się też nazwy procedura Dunn oraz poprawka Dunn–Bonferroniego) – procedura statystyczna służąca kontroli błędu I rodzaju w rodzinie (family-wise error rate, w skrócie FWER) w problemie porównań wielokrotnych, która polega na zastąpieniu zwykłego poziomu istotności bardziej rygorystycznym progiem dla każdego testu z osobna, tak aby prawdopodobieństwo popełnienia co najmniej jednego błędu pierwszego rodzaju w całej rodzinie testów nie przekraczało zadanego poziomu. Klasyczne zastosowanie tej idei do statystyki wielokrotnych porównań wiąże się z pracami Olive Jean Dunn z 1959 i 1961 roku, natomiast najczęściej stosowana nazwa metody odwołuje się do Carla Emilia Bonferroniego i nierówności Boole’a, zwanej również nierównością Bonferroniego.
Poprawka Bonferroniego jest jedną z najprostszych i najbardziej ogólnych metod kontroli FWER. Jej główną zaletą jest to, że nie wymaga założenia niezależności testów;