Józef Skowron (ur. 24 stycznia 1917 w Ostrowitem Prymasowskim, zm. 17 sierpnia 1995 w Witkowie) – polski sierżant pilot walczący w 300 dywizjonie bombowym „Ziemi Mazowieckiej” w czasie II wojny światowej. Zaliczył 52 loty bojowe przeciwko Niemcom jako lotnik Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Służba wojskowa W 1937 rozpoczął służbę w 3 pułku lotniczym w Poznaniu. W 1939 otrzymał awans na kaprala i rozpoczął szkolenie w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Dęblinie, gdzie zastał go wybuch wojny.

Przez Węgry i Francję dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie do 1942 ukończył trzy szkoły lotnicze Royal Air Force i otrzymał stopień Warrant Officer. Przydzielony został do polskiego dywizjonu 300, w którym do roku 1944 był dowódcą załogi na samolotach Vickers Wellington i Avro Lancaster w 52 lotach bojowych nad III Rzeszą i okupowanymi przez nią krajami.

W latach 1944–1946 latał jako pilot transportujący samoloty i sprzęt z baz lotniczych w Wielkiej Brytanii na Bliski Wschód, a 29 kwietnia 1947 powrócił do polskiego Witkowa, gdzie był represjonowany i szykanowany (jak większość żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie) przez komunistyczne władze, które nie pozwoliły mu na powrót do lotnictwa.