Jan Cegenberg (niem. Hans Cegenberg, Hans von Ziegenberg) herbu Chomąto (ok. 1390–1456) – chorąży ziemi chełmińskiej, współtwórca i jeden z przywódców Związku Pruskiego, członek Towarzystwa Jaszczurczego.
thumb|Wizerunek pieczęci Jana Cegenberga
Majątki ziemskie posiadał głównie w ziemi chełmińskiej, gdzie podczas wojny głodowej w 1414 r. poniósł duże straty w zbożu, ruchomościach i ludziach. 1414–1422 przebywał w Malborku na dworze wielkiego mistrza Michała Küchmeistera jako sługa-dworzanin, tzw. „diener”, gdzie odebrał edukację polityczną. Ok. roku 1430 mianowany chorążym ziemi chełmińskiej. W 1431 jako przywódca rycerstwa brał udział w wyprawie wojennej na ziemię dobrzyńską, podczas której został pasowany na rycerza.
Wobec pierwszych opozycyjnych wystąpień rycerstwa chełmińskiego zachowywał bierne stanowisko, jednakże już w 1435 r. publicznie wystąpił przeciwko wojennej polityce Zakonu. Wpłynęło to na sfinalizowanie układu brzeskiego. W latach 1437–1438 uczestniczył w walkach rycerstwa przeciwko ograniczeniom zasięgu prawa chełmińskiego.