Sawielij Franciewicz Lesnikowski, ros. Савелий Францевич Лесниковский (ur. 1908, zm. ?) – radziecki pułkownik.

Życiorys Urodził się w 1908. Od 1930 służył w Armii Czerwonej. Członek KPZR od 1932. Brał udział w II wojnie światowej. W 1941 w stopniu kapitana służył w 864 Pułku Piechoty w składzie 189 Dywizji Piechoty. Uczestniczył w działaniach na frontem wschodnim. Był dowódcą partyzanckiego Oddziału Zwiadowczego im. Czapajewa, sformowanego w lipcu 1943 w okolicach Żytomierza i działającego do stycznia 1945. Oddział pod koniec okupacji niemieckiej działał na obszarze Wołynia i Podola, a później na karpackich terenach Bieszczadów i Beskidu Niskiego. Tam funkcjonował celem zdobycia informacji o rodzajach jednostek Wehrmachtu oraz ich rejonach koncentracji. Pomimo planowego charakteru oddziału, prowadził także działania sabotażowe i dezorganizacyjnej oraz toczył również potyczki i walki z Niemcami. Do oddziału przyłączyło się także kilka kompanii żołnierzy słowacki z 2 batalionu 4 Górskiego Pułku 2 Dywizji Piechoty Słowackiego, którzy wypowiedzieli posłuszeństwo prezydentowi Jozefowi Tisie. Podczas działań na obszarze Karpat Lesnikowski służył w stopniu majora i używał pseudonimu „Leonid”. W sferze wywiadowczej Oddział im.