Jerzy Dreyza pozostał w Częstochowie do śmierci. Był w tym mieście: dyrektorem Miejskiego Szpitala Powszechnego (1947) pełnomocnikiem Zarządu Głównego PCK na Oddział Częstochowski (1948–1949) współorganizatorem i kierownikiem Pogotowia Ratunkowego (1949–1950) lekarzem powiatowym UB w Częstochowie (1951–1952) kierownikiem stacji Pogotowia Ratunkowego (1952–1954) inspektorem Centralnej Poradni Ochrony Zdrowia Przemysłu Hutniczego w Katowicach lekarzem w Przychodni PKP w Częstochowie organizatorem Kolumny Sanitarno-Epidemiologicznej Obwodowej Przychodni Lekarskiej organizatorem Zakładowej Przychodni przy Parowozowni i Wagonowni. Był też organizatorem opieki medycznej dla pielgrzymów, przybywających na Jasną Górę.
Synem Jerzego Antoniego Dreyzy i Marii z domu Jarockiej był Jerzy Wojciech Dreyza (1932–2012), dziennikarz, ekonomista. Informacje źródłowe nt. małżeństwa J.A. Dreyzy z Jadwigą Bielińską są niepewne.
Jerzy A.