Pałac Wallenberg-Pachalych we Wrocławiu () – dawny pałac miejski i bank przy ul. Szajnochy 10 we Wrocławiu. Jest jednym z najbardziej okazałych pałaców XVIII-wiecznego Wrocławia, z jedynymi zachowanymi w mieście klasycystycznymi wnętrzami.
Historia i architektura pałacu mały|left|150px|Kartusz z inicjałami Gideona III von Pachaly'ego i datą założenia firmy „1679”
Około 1785 bankier, kupiec i główny kontroler podatkowy Kamery Wojenno-Skarbowej – Gideon III von Pachaly, właściciel podwrocławskiego majątku Nowy Dwór (), odkupił od swojej krewnej działkę przy ówczesnej ul. Roßmarkt (Koński Targ). Następnie wzniósł trzykondygnacyjny budynek o dwutraktowym i trzynastoosiowym korpusie w stylu wczesnego klasycyzmu w latach 1785–1787, zaprojektowany przez śląskiego architekta Carla Gottharda Langhansa.
Pierwotnie pałac stał nad Czarną Oławą, zasypaną całkowicie ok. 1869.
Pierwsze piętro było luksusową rezydencją. W salonie zachowały się stiuki, kominek z niszą ujętą z obu stron hermami oraz sala w kształcie elipsy z czterema narożnymi wnękami flankowanymi jońskimi kolumnami. Malowidło na plafonie, przedstawiające Chronosa, wykonał w 1788 Philipp Anton Bartsch. Parter zajmowało przedsiębiorstwo bankowo-handlowe, kantor wymiany walut i biuro obsługi spedycji towarów.