sprawował je do 1930 r.Ch. King, The Moldovans..., s. 64.. Obok Leonida Madana i Gavrila BuciușcanuCh. King, The Moldovans..., s. 65-66. był jednym z głównych teoretyków i realizatorów polityki mołdawianizmuCh. King, The Moldovans..., s. 67. – kreowania i wzmacniania mołdawskiej tożsamości narodowej rumuńskojęzycznej ludności w ZSRR, w opozycji do tożsamości rumuńskiejCh. King, The Moldovans..., s. 63., w ramach szerszej polityki korienizacji prowadzonej w całym Związku RadzieckimCh. King, The Moldovans..., s. 69-70..
W wydanej w 1929 r. pracy „O ortografii języka mołdawskiego” argumentował, iż język mołdawski, mimo ogromnych podobieństw, nie jest tożsamy z językiem rumuńskim i powinien posiadać odrębne zasady zapisu. Twierdził, że język rumuński w „burżuazyjnym” państwie rumuńskim został sztucznie upodobniony do francuskiego, stając się językiem zrozumiałym tylko dla elity i zamożnych warstw społecznych, podczas gdy chłopi (zarówno rumuńscy, jak i mołdawscy, czyli besarabscy) już go nie rozumieli. Według Chiora najbliższym prostemu językowi ludności rumuńskiej i mołdawskiej był dialekt używany w centralnej Besarabii. Fascynację językiem prostego chłopstwa besarabskiego Chior wyrażał już w 1926 r.Ch. King, The Moldovans..., s. 86..