Powrócił do rządu 7 listopada 1979, zastępując Simchę Erlicha na stanowisku ministra finansów. Kierował tym resortem do 13 stycznia 1981. Wraz z Jicchakiem Perecem i Zalmanem Szowalem opuścił Likud, tworząc frakcję Rafi – Lista Państwowa. Jeszcze podczas tej samej kadencji przeszedł do utworzonego przez Moszego Dajana ugrupowania Telem, z którego listy bezskutecznie kandydował w czerwcowych wyborach. W składzie dziesiątego Knesetu znalazł się jeszcze w tym samym roku – 16 października objął mandat po śmierci Dajana. W 1983 opuścił Telem i na nowo założył Rafi – Listę Państwową. W 1984 wraz z Szowalem założył partię Omec, a w sierpniowych wyborach dostał się do Knesetu jako jedyny poseł z listy ugrupowania. 13 września wszedł w skład pierwszego rządu Szimona Peresa jako minister bez teki, na stanowisku pozostał również po zmianie premiera – w rządzie Icchaka Szamira. W trakcie kadencji powrócił do Likudu (w 1987), z którego listy skutecznie kandydował w kolejnych wyborach. W 1992 stracił miejsce w parlamencie.
Zmarł 10 stycznia 1994.
Przypisy