thumb|Kopulująca para Metacarcinus gracilis Metacarcinus – rodzaj skorupiaków z infrarzędu krabów i rodziny Cancridae.
Opis Kraby te mają jajowaty karapaks o długości wynoszącej około ⅔ jego największej szerokości, o powierzchni ze słabo zaznaczonym podziałem na gładkie lub delikatnie ziarenkowane regiony. Krawędź frontalna zwykle nie wystaje przed orbitalne, a łączna długość tych krawędzi wynosi 26–34% największej szerokości karapaksu. Na krawędzi frontalnej znajduje się, włącznie z wewnętrznymi orbitalnymi, 5 kolców, z których środkowy wyrasta niżej niż pozostałe. Po 9–10 kolców znajduje się na obu krawędziach przednio-bocznych karapaksu; mogą być one różnego kształtu. Krawędzie tylno-boczne są obrzeżone i mogą mieć po jednym kolcu. Propodit szczypiec cechuje krawędź górna położona pod kątem około 120° do krawędzi dystalnej, wyposażona w ostre kolce lub ziarenkowaty albo gładki kil. Na powierzchni zewnętrznej owego propoditu znajdują się zwykle 4 kile. Krawędzie tnące palców szczypiec mają ostre zęby. Nieruchomy palec ma dwa kile: środkowy i na krawędzi dolnej.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wyróżnił w 1862 roku Alphonse Milne-Edwards. J. Dale Nations klasyfikował go w 1975 jako podrodzaj w rodzaju Cancer.