W czasie pobytu w Kijowie Hiszpański należał do inicjatorów i założycieli w 1906 roku Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz był członkiem pierwszego zarządu Związku Sokołów Polskich w zaborze rosyjskim (wraz z E. Hersem i K. Węglińskim). W okresie przed I wojną światową w swej posiadłości „Osada Kilińskie” położonej w starych lasach nad Świdrem, z dala od wsi Mlądz i Józefów, prowadził przez kilka lat szkolenie wojskowe IV gniazda sokolskiego, a w siedzibie Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów na Dynasach – działalność edukacyjną i kulturalną. W posiadłości Hiszpańskiego w czasach zaboru rosyjskiego (najbardziej restrykcyjnego, stąd brak pisanej dokumentacji) mieściła się główna kwatera Związku Sokołów Polskich. Przed I wojną światową, w oparciu o nowatorskie idee skautingu oraz „Sokoła” Hiszpański współtworzył w konspiracji przyszłe Harcerstwo Polskie. W jego posiadłości w okresie zaboru mieściła się zakonspirowana kwatera główna harcerstwa. Obaj synowie – Zdzisław i Stanisław oraz córka Zofia Maria od dziecka byli aktywnymi harcerzami. Dzięki Hiszpańskiemu jedną ze sprawności harcerskich stało się samodzielne zrobienie obuwia, aż do uzyskania pod okiem mistrza i w jego warsztatach tytułu czeladnika.