Okręty otrzymały numery ewidencyjne Q60, Q62-Q63, Q70-Q72, Q78-Q81 i Q83-Q88.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Brumaire” (Q60) Arsenal de Cherbourg 1906 29 kwietnia 1911 1913 „Frimaire” (Q62) 26 sierpnia 1911 „Nivôse” (Q63) 6 stycznia 1912 „Foucault” (Q70) 1907 15 czerwca 1912 1914 „Euler” (Q71) 12 października 1912 „Franklin” (Q72) 22 marca 1912 „Faraday” (Q78) Arsenal de Rochefort 1906 27 czerwca 1911 1913 „Volta” (Q79) 23 września 1911 „Newton” (Q80) 1907 20 maja 1912 1914 „Montgolfier” (Q81) 18 kwietnia 1912 „Bernouilli” (Q83) Arsenal de Toulon 1906 1 czerwca 1911 1913 „Joule” (Q84) 7 września 1911 „Coulomb” (Q85) 1907 13 czerwca 1912 1914 „Arago” (Q86) 29 czerwca 1912 „Curie” (Q87) 18 lipca 1912 „Le Verrier” (Q88) 31 października 1912
Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Wnętrze okrętu „Montgolfier” (przed 1919 r.) Okręty typu Brumaire były średniej wielkości oceanicznymi okrętami podwodnymi o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 m, szerokość 5,14 m i zanurzenie 3,1 m. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM).