W 1926 zaprojektował pomnik 26 komisarzy bakijskich, za który otrzymał złoty medal na wystawie w Paryżu, 1930–1935 uczestniczył w projektowaniu teatru akademickiego im. Gorkiego w Rostowie nad Donem, w 1936 domu władz Abchaskiej ASRR i pałacu kultury w Kujbyszewie, później wiaduktu w Maceście (Soczi). W latach 1944–1947 brał aktywny udział w odbudowie miejskich centrów kultury zniszczonych podczas wojny, wraz z Władimirem Szczuko zajmował się rekonstrukcją Rżewa, Chreszczatyka w Kijowie, centrum Stalingradu i Orła, od 1948 ponownie pracował w Moskwie, m.in. wraz z architektem M. Minkusem, w 1954 pracował przy projekcie Panteonu - Pomnika Wiecznej Sławy Wielkich Ludzi Państwa Radzieckiego na Leninskich Gorach, 1957–1958 brał udział w konkursach architektonicznych na projekt Pałacu Rad na Leninskich Gorach. Uczestniczył również w projektowaniu pierwszych moskiewskich wieżowców, m.in. budynku Ministerstwa Spraw Zagranicznych na Placu Smoleńskim (1947–1953), a 1959–1967 wykładał w Moskiewskiej Wyższej Szkole Artystyczno-Przemysłowej, od 1947 jako członek rzeczywisty Akademii Architektury ZSRR, a od 1956 Akademii Budownictwa i Architektury ZSRR.