Nikołaj Pietrowicz Łomow (ros. Николай Петрович Ломов, ur. 20 lutego 1925 we wsi Kirpicznoje w guberni charkowskiej, zm. 1992 w Moskwiemozohin.ru (ros.)) – funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, generał porucznik.

Życiorys Uczył się w technikum handlowym w Starobielsku i w szkole rzemieślniczej w Wierchnym, od 1941 mieszkał z rodziną w obwodzie saratowskim, gdzie pracował w kołchozie. Od października 1942 uczestniczył w ruchu partyzanckim, był kursantem szkoły specjalnego przeznaczenia Sztabu Ruchu Partyzanckiego, odbywał staż w oddziale szyfrowym, w sierpniu 1943 przerzucony na tyły wroga do polskiego zgrupowania partyzanckiego „Jeszcze Polska nie zginęła” Roberta Satanowskiego działającego na Wołyniu, w 1944 otrzymał stopień porucznika. We wrześniu 1944 został inspektorem wydziału specjalnego (szyfrowego) PKWN w Lublinie, od października 1945 służył w Armii Czerwonej jako słuchacz kursów doskonalenia kadry dowódczej piechoty Woroneskiego Okręgu Wojskowego, w grudniu 1946 został przeniesiony do rezerwy, później pracował w kołchozie i działał w Komsomole, w 1949 został inspektorem wydziału Komitetu Obwodowego Komsomołu w Saratowie. W 1950 ukończył szkołę pedagogiczną w Engelsie i został kierownikiem Wydziału ds. Pracy Wśród Młodzieży Wiejskiej, 1951–1952 był sekretarzem ds.