Izrail Jakowlewicz Wejcer (ros. Израиль Яковлевич Вейцер, ur. 1889 w Drui, zm. 7 maja 1938 w Kommunarce) – radziecki działacz państwowy.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Kazańskim i w Piotrogrodzkim Instytucie Politechnicznym, w 1905 wstąpił do Bundu, a w 1914 do SDPRR(b), od marca 1914 do grudnia 1917 pracował jako buchalter w Symbirsku i w guberni kazańskiej. Od grudnia 1917 kierował sekcją finansową przy Władzy Tymczasowej, potem powiatowym wydziałem finansowym w Nowozybkowie, był członkiem prezydium gubernialnego Sownarchozu w Czernihowie, przewodniczącym nadzwyczajnej komisji ewakuacyjnej w Czernihowie i do 1919 członkiem kolegium czernihowskiego gubernialnego oddziału finansowego. W 1919 służył w Armii Czerwonej, od 1919 do marca 1920 pracował w zarządzie wiackiego gubernialnego związku spółdzielni spożywców, od marca 1920 do maja 1921 sekretarzem odpowiedzialnym wiackiego gubernialnego komitetu RKP(b) i przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Wiackiej Rady Gubernialnej, a od czerwca do sierpnia 1921 przewodniczącym penzeńskiego gubernialnego Sownarchozu. Od sierpnia do listopada 1921 był pełnomocnikiem WCIK ds.