Od 1966 był działaczem organizacji związkowej Histadrut, z którą związał większość swojej kariery zawodowej. W latach 1966–1971 był przewodniczącym dwóch departamentów – siły roboczej oraz młodzieży i sportu. W 1968 opublikował książkę na temat rehabilitacji osób niepełnosprawnych w miejscu pracy. W 1972 uzyskał M.A. z zakresu ekonomii pracy na Uniwersytecie Telawiwskim. W latach 1973–1977 był skarbnikiem Histadrutu, w latach 1977–1984 był zastępcą sekretarza generalnego Jeruchama Meszela, by od 1984 do 1992 być jego przewodniczącym (sekretarzem generalnym).
Również w 1984, w wyborach parlamentarnych w 1984 po raz pierwszy dostał się do izraelskiego parlamentu z listy lewicowej Koalicji Pracy. W 1985 aktywnie współpracował z pierwszym rządem Szimona Peresa przy wdrażaniu planu stabilizacji gospodarczej. Współpraca związku zawodowego z rządem była ważnym czynnikiem sukcesu tego planu. W tym samym roku opublikował książkę na temat historii Histadrutu. Uzyskał reelekcję w wyborach w 1988.